ماری تنیده تار تار زندگی اش را بر روی این کره ی خاکی . . . حرفی که سخن گفتنش امانی ندارد و باغی که آرزوی مثلث وار دنیا را می کند . . .  و من همین منی که در سکوت به آرامش گنگ تند خود درود می فرستم .

درود ای رویای این سرزمین ریاکار ، درود ای تنهای لحظه های بودن . . . درود بر بی پرواترین زبان های دروغگو ... درود و صد ها هزار دروغ .

می چکد اشک جاودان جانماز مادرم از چلچراغ دور رس خانه ای که نامش را مس - جد نهاده اند ... ، می روم تا انتهای بود و این بود می دود تا انتهای هست خویش . . . عرق نخورده مست ، می چرخد به دور بلولای دختران مشرقی که نامشان از آناهیتا تا اقدس مقدس است .

سبزه ترین لحظه ها و سپید ترین صورت ها ، رنگ ها را درو می کنند تا دروغ ها را پنهان کنند. . . فریا دی از ترس یا از شادی ، از من یا از مرگ ُ از تو به هیتـــــلر سر می دهم : " من نازی ترین لحظه های هامبورگ ، مونیخ و طهرانم. . . "

فیل سری تکان می دهد ُ دمی می چرخاند  و این گربه ی ژولیده ی نقشه را ذره ذره می جود.

هی هات . . . این ماموت ها هم وحشی شده اند ...

هی ، ها .... هــــــــــــو /هی ، ها .... هــــــــــــو /هی ، ها .... هــــــــــــو /هی ، ها .... هــــــــــــو /هی ، ها ....

و سرودی از دور و نگاهی روشن و دروغی از نور ... شاید ازجنس بلور، رنگ بر تن زده اند ، تکه نانی یافتند ، حرف ها را مردند و صدا های سلام را دزدیدند.

من همان یک مشت اسکناس لک زده ی مچاله ام در چاله ی مورچه های نمور و سرکش و قداره کش  که گاز می گیرند زیر و بم راست ها را تا دروغ جایگزینشان شود . . . و این من و این تو و این مرگ ...

سکوت دلنشین موریانه ها در خاک و هوای بودن تا خواست خویش ... تخته ها را چوب می زنند و ریاها را به دروغ می فروشند تا که شاید علت مرگشان را باور کنند .

علت مرگ : قلب

علت روز : عشق

علت ؟: نمی دانم ... ها ، شاید . . .

تاریخ : مشخص نیست

ساعت : سکته کرده ، مهم نیست ... ن م ی د ا ن م

فردایی نزدیک با صدای خودم

اینجا فتاده ای روی زمین

و زمانی پر از سنگ بوته های خار دار تورق شده

این جا سکوت ... این جا صدا . . . باد ها غو غا می کنند

و

صدا می زنند ... هانا شبان محفل گرگان : "سلام"

کینه شهر مرا  آشوب می کشد

غوغا . . .

دل- هره ی وجودم را تصویر می کند

خنده ، خنده . . . سکوت

خنده ، خنده . . . (نفس نفس ) مرگ

کریه کن مرا

پیشانی عرق کرده ی عریان . . .

چتر باز حلقه های گرم ، امانم ده

کمی ،کم - کم . . . تق تق تلق تلق تلق

می چرخد حلقه روی زمین

بوی کافور

عطر منفور ملموس یاس ها ی کبود

بخار کرده ی پیشانی ام . . .

زیر قط . . ره ، قط . .ره های مر ده شور خانه

های آهای کسی نیست که مرا در یابد ؟

در یاب ای بانوی بی پایان زندگی رنجور  . . .

در یاب ای بت بی تصویر و بی . . .

چه کسی برای فردایی نزدیک خدایی می کند ؟

خانه خانه

چهار خانه

چهار قسمت

دو جدول

یک . . .

به پای آن

. . . سکوت کن

تا خنده ها

بگریند مرا